آیلا نازدونه مامان و بابا

فرشته کوچک ما کیک مامان پز آیلا و ائلمان جون الوین عمو علی ، آیلا و ائلمان    اوه اوه با ستاره جادویی الوین کوچولو رو از کیکش دور می کنه   ...

آیلایم ، عزیزترینم ، گل زندگیمان تولد سالگیت مبارک انگار همین دیروز بود که با شک و تردید که آیلا واقعا چند روز زودتر باید فندق کوچولوی ما زمینی بشه یا نه و بالاخره با صلاحدید خانم دکتر مهربون ، خانم کوچولوی ما 18 مهر 89 مصادف با 10/10/10 ساعت 8:45 صبح ، پاهای کوچولوش رو به زمین خاکی گذاشت و گاه و بی گاه داستان تولدش رو به درخواست خودش با آب و تاب تمام براش تعریف می کنم و چقدر هم لذت می بره . گل زیبایم  ان شا اله که آینده ای روشن همراه با سلامتی ،  کامیابی و موفقیتهای روز افزون داشته باشی.   دوستدار و یار همیشگی تو عزیزترین مامان و بابا    سپاس ...

دختر نازم ، گل خوش بویم ، کوچولویم ، عشق مامان و بابا، آیلایم روزت مبارک    ...

31 شهریور خانمی که آخرین روزش بود که پیش ماماما می موند به خونه برگشت دیدم یک نایلکس دستش هست و می گه هدیه تولد هست ماماما خریده و دایم می گفت پس کی تولد می گیریم بالاخره قرار شد عصر با بابایی به قنادی بریم تا کیک تهیه کنیم راستش خیلی خسته بودم و نمی تونستم خودم تهیه کنم تازه تو قنادی هم سراغ یک کیک گنده تولد رفته بالاخره راضیش کردیم از کیکها ساده برش خورده بخریم چون کیک کوچیک نبود .تازه تو قنادی جلو یخچال دستش رو از اول تا آخر ردیف شیرینی ها تکون می داد و به آقای فروشنده می گفت از همه اینها هم بذار و خونه ام به هیچ کس اجازه نمی داد از شیرینی های سفارشیش بخوره  اما بابایی کمی به حساب شیرینی ها رسید بعد هم کیک و آور...

بالاخره گل دخترم قدم به کودکستان گذاشت و قبل مهر کیف و وسایل و لباس فرمش رو تهیه کردیم وای که چه شوقی داشت  سر پوشیدن روپوش یک بار سر اون با ماماما دعواشون شده بود  روزی که کیفش رو گرفته بودم و از پشت سرم بیرون آوردم چشاش چنان برقی می زد من تا به حال این چنین برقی رو تو چشمهاش ندیده بودم امیدوارم که این سال تحصیلی به خوبی و خوشی بگذره با  توجه به یک تجربه خیلی تلخ  از مهد کودک قبلی اول مهر صبح خانمی رو بیدار کردم و آیلایی هم شاد و شنگول بیدار شد وسایلش رو آماده کردم لباسهاشو پوشید و به همراه بابایی و ماماما که از شب قبل برای بدرقه خانم کوچولو اومده بود به طرف کودکستان رفتیم و استقبال خیلی خوب تو کودکستان داشتن...

سال پیش آیلایی  از بس همش سرما می خورد اصلا فرصتی برای زدن واکسن انفولانزا پیدا نشد و بهار و تابستون رسید اما امسال به دارو خانه ای رفته بودم که چشمم به آگهی واکسن آنفولانزا موجود است خورد و سریع و بدون معطلی گرفتم و روز یکشنبه 30/6/93 باهم به کلینیک رفتیم و یک پرستار مهربون واکسن رو به آیلایی زد و خیلی جالبه که اصلا نه گریه ای و نه آه و ناله ای وقتی ما داشتیم بیرون می آمدیم  اقایی با تعجب به آیلا نگاه می کرد یعنی این کوچولو آمپول زده و گریه نکرده . تازه اصلا اجازه نمی داد تا پنبه و چسب رو از رو بازوش بکنم و شب بعد از خوابیدم برش داشتم ولی صبح دنبالش می گشت       ...